Lezers over Rome - LP

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Lezers over Rome

Plus > Laagvanreacties

Rome's  Schroevendraaiers vind ik vanwege de sfeertekeningen erg goed, ook de dialogen lopen prettig, al zou de auteur de namen van de personen gerust vaker kunnen weglaten. De benauwde sfeer in een klein land en daaromheen die Koude Oorlog, dat komt mooi over. Als tegen het einde dat vliegtuig erbij komt, wil ik daar zelf juist mee verder, ik zag daar zelf een hele ontwikkeling beginnen. Jammer dat het daar eindigt. Soms wil je als lezer verder waar de auteur het welletjes vindt. J.B.

Biblion recensie:
In een project dat 7 - ook afzonderlijk leesbare romans - zal gaan omvatten wordt vanuit het perspectief van de generatie babyboomers teruggekeken naar de laatste 50, 60 jaar. In het vorige deel `Madelena's Bed' was het "voorspel'' aan de orde (1936-1945). In het onderhavige deel staan de jaren van de wederopbouw centraal waarin tegelijk de koude oorlog gestalte kreeg. De auteur vlecht - in een Deense context - daar een soort spionageverhaal omheen en laat ook een parallel trekken met de ontwikkelingen in het klassieke Rome. De sfeer van de jaren vijftig wordt daarbij goed getroffen: het vasthouden aan waarden en normen, de toenemende materiële welvaart en het ontstaan van angst voor een nieuw wereldconflict. In noten verklaart de auteur bepaalde historische feiten en referenties. De roman is geslaagd - of dat voor de hele cyclus ook zal gaan gelden is nog afwachten (het doet denken aan het Heimat-project van de Duitse auteur/cineast Edgar Reitz). Voor hen die zelf uit de babyboom-generatie stammen, is het beschrevene zeer herkenbaar. De roman laat zich vlot lezen, hoewel enige kennis van geschiedenis (20e eeuw en in dit geval ook de Romeinse tijd) voor een goed begrip onontbeerlijk is - ook de noten verklaren niet alle referenties. J.T.G. Maas.

Erg leuk om te lezen. En in één adem uitgelezen. Ik ben fan van John Le Carré en het Zweedse duo Sjöwall en Whalöö. Ik vond het verhaal wel in die sfeer passen.  N.H.

Schrijver beweert op pagina 108 dat groepen Angelen en Saksen in de vijfde eeuw naar Engeland gingen. Engeland heette toen nog geen 'Engeland' natuurlijk. Hij vermeldt ook Friezen, maar er zijn geen sporen van Friese bewoning in Engeland gevonden. Op pagina 110 maakt iemand een gat in een grafheuvel, dat mag natuurlijk niet, omdat het een sacrale plek is! Op pagina 178 heeft hij het over Duitsers, terwijl het Saksen betreft! Ik ben het wel met de schrijver eens dat we in een schijndemocratie leven. Ik wil verder niet al te kritisch zijn, maar ik ontkom er niet aan om deze zaken te melden. J.P.


In het hoofdstuk 'Aantekeningen' staat dat het vrolijk weekblad Donald Duck in Nederland pas in 1953 verscheen. Wij zijn in het bezit van een exemplaar van de allereerste Donald Duck en die dateert toch echt van oktober 1952! Beter opletten dus en niet zomaar iets beweren! Overigens hebben wij van dit aardige boek best wel genoten. Fam. W. S.

Weet de schrijver wel dat er nog iets is waarin Denemarken in de jaren vijftig en zestig verschilde van bijvoorbeeld Nederland? De vrije manier waarop met seks werd omgegaan! P.S.

Nou, dat leest makkelijker dan Madelena's Bed. Ik heb het met veel plezier gelezen en er zowaar ook weer iets van geleerd. Ik heb de jaren vijftig wel niet meegemaakt, maar na Rome's Schroevendraaiers lijkt het me helemaal niet de saaie tijd die mensen altijd zeggen dat het was. Ik heb trouwens alle delen alvast bij de boekhandel besteld. Schrijft u door! T. v.d. Z.  

Wat wil de schrijver nou met zijn verhaal? Koude Oorlog? Dat ligt allemaal weer zo ver achter ons! En Rome? Laat hij naar de film de Gladiator gaan, daar kunnen ze pas Romeinse zaken laten zien! P. B.

In de jongen "Rick" zal ongetwijfeld de eigenwijze schrijver zelf zijn uitgebeeld. Jammer dat dit boek los staat van deel 1: Madelena's Bed. Ik had gehoopt om meer te lezen over de verdere wederwaardigheden van de boeiende personnages uit dat boek. Toen ik daar overheen was gekomen heb ik met belangstelling het avontuur in Denemarken gelezen. Wat lijkt dat land op het onze! Wel een vondst om het verhaal daar te laten spelen! J. A.

Nog even over de Donald Duck. Die verscheen in Noorwegen voor het eerst in 1948, in Zweden ook, in Denemarken in 1949. In Finland in 1951. Frankrijk kwam er in 1947 mee. Graag gedaan. Familie W.S.



 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu