Lezers over Gentle Running - LP

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Lezers over Gentle Running

Plus > Laagvanreacties

Wat kun je verwachten van dit boek? Nieuwsgierig als ik ben heb ik het gewoon telefonisch aan de schrijver gevraagd. Op vrijdag 4 mei 2007, in de pauze van een 'hardloopseminar', heb ik gesproken met Wim Luijpers. Wim is hier heel duidelijk over. Een goed leesbaar boek waarin de nadruk ligt op met meer met minder. Dus meer plezier en minder pijn. Sneller lopen met minder (hard) trainen. Meer trainen met minder vermoeidheid. Het draait eigenlijk allemaal om lopen vanuit de basics. De vraag of en hoe dit boek verschilt van andere 'de beste loopmethode' boeken wordt resoluut beantwoord. Dit is een boek zonder regels. Geen trainingsschema's of hartslagvoorschriften. Integendeel. Terug naar de basics. Alles kan en mag. De nadruk ligt op vrijheid en puur bewegen: dus loopplezier. Iedereen kan het leren. Bewust worden zeer specialistische trainingstermen en moeilijke woorden over hoe spieren, pezen, zenuwen en cellen met elkaar interacteren gemeden. Simpele oefeningen en de kernideeën achter het 'gentle running' staan centraal. Lopen leren uit een boekje, dat kan toch niet? Dat is toch net als leren wijndrinken zonder wijn. Wim twijfelt in zijn boek geen moment: natuurlijk kan dat niet. Lopen moet je doen. Daarom ligt de nadruk ook op tips en trucs die iedereen direct kan toepassen om de voordelen écht te gaan ervaren. Een van de ideeën is het afleren van gewoontes. Van jongs af aan leren wij lopers ons allemaal gewoontes aan. Sommige goed, maar de meeste loopgewoontes gaan plezier en souplesse vroeg of laat in de weg zitten. Onbewust. Een van de lessen is: afleren van gewoontes door terug te gaan naar de basis. Eerst weer puur leren bewegen. Lekker lopen met minder energie. Dat is waar het in dit boek om gaat. Loopkrant

Recensie: 'Gentle running' pretendeert een nieuwe manier van lopen te zijn: geen prestatiedruk, wel een betere gezondheid, creatievere geest, tevreden gemoed, groter gevoel van welbevinden. De techniek moet de benen sparen: die komt vanuit het bekken, het stevige middelpunt van het lichaam, men maakt gebruik van de zwaartekracht en men past een diepe neus-buikademhaling toe. Het eerste is niet nieuw: al decennia joggen mensen voor hun plezier, zonder competitieambities. Het tweede doel is veel moeilijker te bereiken: het lichaam van de ene is genetisch beter gewapend tegen blessures dan dat van de andere. De auteurs leggen uit hoe je met je bekken moet 'dansen op de zwaartekracht', op de hele voet landen, met kleine stappen lopen, maar ze geven toe dat het een eeuwigdurend experiment is. En inademen door de neus is verstandig, want je zuivert de lucht en je vermindert de kans op infecties in keel en longen, maar in competitie is het niet vol te houden. Uitademen kan even goed door de mond. Specifieke rekoefeningen ontbreken helaas. Het schoenenadvies is uitvoerig, maar de footscan met looptapijt bij een podoloog ontbreekt. Tot nu toe ontbreken voorbeelden van topatleten die hun carriere eraan te danken hebben. Met kleurenfoto's. NBD|Biblion recensie, Redactie

Met de bewegingsleer die hier wordt beschreven, kan ik (53 jaar, vroeger gesport en nu weer) kan ik goed uit de voeten. Het gaat om het natuurlijke draaien van het bekken bij het lopen en rennen en de tegenbeweging met de schouders (ze gebruiken de benen om niet op hun gezicht te vallen, interessant, vind ik dat, maar ik denk dat het wel klopt). En dan de neusademhaling voor in en uit. Iedereen vindt dat raar, en ik moet daar nog eens allerlei mensen naar vragen. Maar mij bevalt het prima. Na het lezen van dit boek begon ik gewoon (zonder angst en met een prettige techniek) in de bergen hard te lopen. Nooit gedacht dat het zo makkelijk zou zijn. Al met al meen ik dat dit boek een superaansporing is. P.N.



 
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu