Lezers over de Pijnbank - LP

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Lezers over de Pijnbank

Plus > Laagvanreacties

Lachen om de jaren tachtig
Dit is het derde boek dat ik van de zevendelige romanserie van David Grabijn heb gelezen. Omdat ze los van elkaar staan, lees ik ze niet in volgorde. Het Veranderpaleis van de regering in de jaren tachtig is leuk bedacht met hele mooie vondsten erin. Het is lachen om hoe Grabijn herkenbare mensen, bijv. de minister-president van toen beschrijft. Dit boek liet me iets van mezelf zien, ik moest er geregeld om grinniken, maar ook stemde het tot nadenken. De schrijver is een raspsycholoog, die ontrafelt hoe mensen worden zoals ze zijn. Ik heb me enorm vermaakt. Je krijgt een goed beeld van die tijd voorgeschoteld. Analytisch met humor. P.W.


Pijnbank van het geluk net dichtgeslagen. Wat een heerlijk spannend, vermakelijk en tot nadenken prikkelend verhaal. Dank, schrijver voor dit mooie leesavontuur! Het verhaal heeft me gegrepen van begin tot eind. Complimenten! A.B.

NBD/Biblion recensie, januari 2007
Grabijn, sociaal wetenschapper, schreef een boek over transpersoonlijke psychologie en was redacteur en muziekuitgever. Deze roman met een treffende ondertitel is deel vijf in een serie van zeven over de babyboomgeneratie en speelt in de jaren tachtig van de 20e eeuw. Er vindt dan een omslag plaats van de opgebouwde verzorgingsstaat naar een samenleving met een terugtredende overheid en een steeds dynamischer wordend kapitalisme. De mensen wordt voorgehouden dat alleen zelfontplooiing en je eigen verantwoordelijkheid nemen in de toekomst welvaart en geluk kunnen garanderen. De rol van de overheid, in de roman verbeeld in het 'Veranderpaleis', is de kern van dit deel. De spanning in het verhaal is te vinden in de reacties van de personage op alle als noodzakelijk gepresenteerde veranderingen. Het Veranderpaleis doet het voorkomen alsof deze wetenschappelijk gefundeerd zijn. Onder de personages zijn er die zich aanpassen en die zich verzetten. De roman heeft een kritische en ironische ondertoon, en is vooral boeiend voor hen die de jaren tachtig hebben meegemaakt. Goed los te lezen. Kleine druk. G. Oevering


De Pijnbank vind ik een heerlijk boekje. Heel knap ook en creatief om het hele maatschappijgebeuren in en rond het Veranderpaleis te laten plaatsvinden. Waarbij al het geploeter van mensen zo heerlijk wordt blootgelegd. Zonder iets of iemand te veroordelen omtrent zijn opvattingen spreken de verhalen zo voor zich, dat het redelijk eenvoudig is om konklusies te trekken. Of om misschien heel nihilistisch te worden....
Al die bezige bijtjes, de grote en kleinere ego's, de 'loosers' (of winners als ze het volhouden...).
Heb ook vaak zitten lachen. De schrijver legt z'n vingers her en der op de overgeorganiseerde maatschappij met al zijn hebbelijk- en onhebbelijkheden. En het is ook weer zo herkenbaar. Knap hoor. IvD

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu