Lezers over Dansen in het zand - LP

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Lezers over Dansen in het zand

Plus > Laagvanreacties

Dansen in het zand Een leven in geschonken tijd
‘Hoeveel kansen verdient een mens? Moet ik bewijzen dit alles waard te zijn?’ Deze vragen stelt André Bek zichzelf en anderen in het boek dat hij schrijft over zijn leven met een nierziekte. Van een stoere marinier verandert hij in een dialysepatiënt en wordt geconfronteerd met de kwetsbaarheid van gezondheid, van het leven, en ten diepste van zichzelf. Drie familieleden schonken hem een nier, die hij steeds weer met grote aarzeling kon accepteren. In de tussenliggende jaren genoot hij met volle teugen van een sportief en avontuurlijk leven, maar telkens weer kwam de ziekte terug. Tenslotte komt het moment dat ook zijn geliefde José aangeeft een nier te willen afstaan: ‘Door jou te helpen, help ik mijzelf, help ik ons samen. Als je weigert, ben je een egoïst!’
Het boek gaat over kwetsbaarheid en kracht, vooral de kracht van liefde en kameraadschap. De kracht die zowel mariniers als nierpatiënten overeind houdt in hun kwellingen. André besluit tot het schrijven van een nieuwsbrief (een noodgreep ter voorkoming van eindeloos veel telefoontjes) en ontdekt dat deze kwetsbare opstelling heel veel kracht genereert, door de hartverwarmende reacties. Dus hij gaat door, en langzaam leert hij zijn ziekte niet langer te zien als zwakte, maar zich te presenteren ‘met groot zelfrespect als getransplanteerde’. Waren er vier transplantaties voor nodig om hem dat te leren?
André Bek heeft een heldere schrijfstijl, hij schetst in korte zinnen de sfeer op een dialyse-afdeling, het avontuur van diepzeeduiken, en ook zijn eigen hoop en teleurstellingen. Feiten en reflecties worden knap met elkaar verweven, en maken dat je het boek niet meer kunt wegleggen.
Het boek doet een appel op de lezer om na te denken over orgaandonatie. Het laat zien wat een lijden er is bij ernstig zieke mensen die eindeloos op een wachtlijst staan, en wat een levensgroot verschil het maakt om een donor-orgaan te mogen ontvangen.
Hilde Hoving  boekrecensie Christian Medical Fellowship 2008

Agnes Kant in de Volkskrant van 24 juli 2008: 'In de kerstvakantie las ik Dansen in het zand van André Bek, een erg menselijk verhaal. Centraal staat een man die verscheidene keren een orgaan van zijn naaste familieleden heeft ontvangen. De spanningen die dat oproept, de dankbaarheid die je dan voelt en waar je ook niet altijd raad mee weet, dat is heel overtuigend beschreven.'

Een paar recente reacties op bol.com:
10 juni 2008 super
Dit verhaal blijft na het lezen nog in je gedachten,het is fantastisch geschreven, heel puur.Een persoonlijk verhaal met een boodschap. Mij heeft het aan het denken gezet, wel of geen donor worden.In een woord super!!!
27 mei 2008 Essentiële kennis
Door het prachtige coverartikel van Reader's Digest (mei 2008 editie) werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Ik heb het in één adem uitgelezen. Het is één van de mooiste levensverhalen die ik heb gelezen. Dit verhaal bevat essentiële kennis verpakt in een spannend en ontroerend jasje. Een groot compliment voor André Bek, die de moed vond deze kennis met ons te delen op deze mooie wijze.
24 mei 2008 Grenzeloos
Dansen in het zand heeft mijn hart gestolen. Ik heb gejankt, ik heb gegierd van het lachen, ik heb mijn billen samengeknepen van de spanning, ik ben tot een zeker inzicht gekomen: we zijn er voor elkaar. Dansen in het zand is grenzeloos aan te bevelen.
29 april 2008 Pageturner
Dit boek inspireert op fantastische wijze tot veerkracht en survivorschap. Het is tegelijkertijd: een geweldig spannend boek, een ontroerende liefdesroman en een spiritueel verslag zonder enige zweverigheid. Ademloos heb ik "Dansen In Het Zand" in één stuk uitgelezen. Een aanrader!
14 april 2008 Ware betekenis
De schrijver werpt op fantastische wijze een verhelderend licht op de ware betekenis van doorzettingsvermogen en liefde.
____________________________________
Andere reacties:

Dansen in het zand: Een boek dat woorden geeft aan waar ik doorheen ga. Als je ziek bent verandert alles, de mensen gaan ineens anders met je om. Je komt erachter op wie je kunt rekenen, wie echt vrienden zijn. Toen ik vorig jaar werd opgenomen in het ziekenhuis, kreeg ik kaarten van allerlei mensen van wie ik niet eens wist dat ze om mij gaven. En van mensen met wie ik veel omging, hoorde ik helemaal niets.
Als je ziek bent heb je de steun van je familie en je vrienden nodig, je moet gewoon weten dat je belangrijk voor ze bent. Maar zelfs dan ben je alleen met je ziekte. Net als André Bek roep ik ook niet tegen iedereen dat ik ziek ben. Ik zie er helemaal niet ziek uit. Maar dat neemt niet weg dat ik elke ochtend moe wakker word.
Als je familie of vrienden hebt die hiermee te maken hebben, dan zal dit boek je inzicht geven in hun leven. Ik vond het een goed boek omdat ik me kon herkennen in het proces waarin je ontdekt dat je nieren falen en waarin je dialyse en misschien transplantatie te wachten staan. Het boek is autobiografisch, het spiegelt de periodes van ziekte en van gezondheid die de schrijver heeft doorgemaakt.
Darice de Cuba (met toestemming ingekort en uit het Engels vertaald)

Dit boek is een tweede druk zeker waard. Er mogen er wat mij betreft nog vele volgen. Iedereen zou dit boek moeten lezen. Zeker na de consternatie rondom de Grote Donorshow van BNN. Het zet je op een heel indringende en toch prettige manier aan het denken. Over liefde, over doorzetten, over kwetsbaarheid en over het innemen van een standpunt t.a.v. het al dan niet donor zijn. Daarnaast is het gewoon een ongelooflijk spannend en ontroerend boek. Eén van de beste boeken die ik dit jaar tot nu toe heb gelezen. Indrukwekkend! HdV

Recensie
De auteur (1959) was in zijn jonge jaren officier bij de mariniers, piloot, tandarts en fysiotherapeut, daarnaast verwoed amateur-danser en diepzeeduiker. Dit veelzijdige leven veranderde drastisch toen hij in 1984 een ongeneeslijke nierziekte bleek te hebben. Hij kreeg een transplantatienier van een levende donor, maar die werd afgestoten en dat herhaalde zich tot hij nu met de vierde donornier doorleeft. Hij vertelt zijn medische en autobiografische ziekte- en levensgeschiedenis. Leidmotief is zijn ongebroken, door de ziekte en de behandelingen eerder zelfs aangewakkerde, levenswil en de ondersteuning die hij daarbij van anderen, in het bijzonder van zijn levensgezel José ontmoet. Het boek is uitzonderlijk levensecht-doorvoeld geschreven en daarin liggen zowel de kracht als de zwakte ervan. Het is een inspirerend egodocument waarin ook de wederwaardigheden van de vele mensen met wie hij in contact komt, goed tot hun recht komen. Maar de stijl is bijna speels-impressionistisch persoonlijk, hier en daar zelfs (soms zwart-)humoristisch. Daardoor is het aan te bevelen voor wie zelf of via iemand in zijn omgeving te maken heeft met transplantatieproblematiek, maar de lezer mag geen zakelijk-inhoudelijke informatie zoals adressen verwachten. © Biblion, Leidschendam, Dr. H.S. Verbrugh

'Dansen in het zand is een ongelooflijk mooi en vooral inspirerend boek. Inspirerend als het gaat om het overwinnen van diepe dalen en doorzettingsvermogen. Inspirerend als het gaat om (naasten)liefde. Inspirerend als het gaat om kwetsbaarheid en kracht. Het gevoel dat overheerst is ongeloof. Ongeloof dat iemand dat allemaal overkomt. Het verhaal raakt je, blijft je bij en zet je aan het denken. Het verhaal van André heeft mij persoonlijk doen inzien dat je moet vechten en doorzetten voor dat wat (en degenen die) je belangrijk vindt in het leven en dat je dan tot veel meer in staat bent, dan je voor mogelijk houdt. Het heeft mij ook aan het denken gezet over de problematiek rond het gebrek aan donoren. Zelfs zo dat ik heb besloten mijzelf te laten registreren als donor.
Dansen in het zand is een echte aanrader dus!'
P.R.

André, door 'Dansen in het zand' heb jij ons zoveel meer van jezelf 'gegeven': een prachtig geschenk!
L.B.


Vanaf het NVN-forum: Ik heb Dansen in het Zand van André Bek ook gelezen. Ik vind het echt een super GEWELDIG boek! Wat een moed heeft die kerel om zich zo kwetsbaar op te stellen. Hij is een voorbeeld voor ons allemaal en verdient alle lof. Het werd eens tijd dat er over orgaantransplantatie zo'n mooi literair boek werd geschreven. André's (soms zelfs poëtische) verhaal schenkt mij heel veel positieve kracht om door te zetten. Natuurlijk heeft iedereen zijn/haar eigen verhaal. Maar André's verhaal overstijgt zijn ego en staat symbool voor doorzetten en naastenliefde. Hij geeft ons een gezicht. Bovendien zet het mensen aan het denken. In mijn familie wordt nu bijvoorbeeld heel anders (en zeer positief) over donatie bij leven gesproken. Het heeft het onderwerp bespreekbaar gemaakt en open gebroken.


André laat ons nu juist zien dat je na een transplantatie weer alles kunt doen.
Bovendien stelt hij de falende Wet op de Orgaandonatie, de horkerigheid van sommige zorgverleners (herkenbaar!) en de laksheid en onverschilligheid van de maatschappij aan de kaak. Ik ken mensen die na lezing van het boek zich hebben aangemeld als donor. Geweldig toch?

Ik zag André en 'zijn' José (sympathiek en knap stel) bij Schepper & Co van Jacobine Geel. Toen dacht ik: zijn boek wil ik lezen! Het is nu al de hele familie- en vriendenkring rondgegaan. Veel van hen hebben het zelf gekocht, omdat ze het zo'n fantastisch boek vonden.

André heeft de pech dat zijn ziekte steeds (4x) is teruggekomen, maar hij (en zijn familie) hebben zich nooit laten ontmoedigen. Hij ontving een nier van zijn broer, vader, moeder en partner. Ondanks alles heeft hij altijd zo veel mogelijk van het leven genoten.

Natuurlijk is zijn verhaal soms emotioneel, maar ik heb om sommige passages ook moeten brullen van het lachen . Ik vind de balans daarin erg goed. Nadat ik begonnen was, kon ik het niet meer terugleggen. Een ware pageturner dus (met een happy end). Ik vind de afwisseling met de beschrijving van zijn duik- en mariniersavonturen heel verfrissend. De beschrijving van zijn vierde transplantatie vond ik super spannend.

Nee, voor mij is zijn verhaal (naast een prachtig geschreven spannend boek) bijzonder inspirerend en krachtgevend. Wat mij betreft, een echte aanrader: LEZEN!!!  
        
Meer reacties op de bol.com site:

5 sterren is te weinig
Ik lees graag literatuur waar ik iets aan heb. Dit boek doe ik met 5 sterren tekort! Wat een mooi, symbolisch en waardevol verhaal! Dit is waar het om gaat: hoe meer je geeft, hoe meer je ontvangt en zelf bezit!

Een heel krachtig verhaal
Ontroerend verhaal over grote thema's. De heer Bek heeft mij geraakt in mijn drijfveren. Hij heeft mij meegevoerd achter mijn persoonlijke gordijnen. Dit boek is toegankelijk en meeslepend geschreven. Ik kreeg het door toeval in handen. Zelf zou ik niet snel voor een 'patiëntenverhaal' kiezen. Maar dit verhaal stijgt boven zichzelf uit! Je hoeft zelf geen patient te zijn om je ermee te indentificeren. André Bek is daarin geslaagd omdat hij alomvattende thema's kiest. De kunst van het opnieuw beginnen, naastenliefde, kwetsbaarheid, doorzetten. Het verhaal is heel krachtig, haast filmisch. Bek confronteert je met een heel harde werkelijkheid die we bijna nooit voorgeschoteld krijgen, omdat het te pijnlijk voor ons is. Bek doet dat wel en dat maakt het boek zo aangrijpend. Ik genoot van zijn boek, terwijl hij zoveel ellende beschrijft. Waarom? Omdat zijn boek kracht en hoop biedt. Het is geestig en bot, openhartig en op de juiste momenten gesloten, stoer en zorgelijk, integer en hard, kwetsbaar en onbevreesd, spannend en inspirerend. Dansen in het zand heeft mij een spiegel voorgehouden. Een onthullende onbeslagen spiegel.

EEN AANRADER
Slechts af en toe kom je juweeltjes tegen. Dit is er zo één. Onbeperkte levensdrift, ijselijke patstellingen en grenzeloze liefde, verpakt in spanning en avontuur. En dan te beseffen dat dit waar gebeurd is.... Buitengewoon inspirerend!

Mooi!!
Zeg het voort! Wow, zo beleef je de actualiteit in een ander perspectief. Waarom hebben we nog niet meer gehoord van dit indrukwekkende boek? Dit is mooii! Zeg het voort!

Hartverwarmend / Spannend.
André heeft mij omhelsd met zijn hartverwarmende en spannende liefdesroman.

Indrukwekkende literatuur
Ik was op een symposium waar André, en zijn mooie vrouw José, sprak. Stil was ik van hun verhaal en boodschap. Deze mensen hebben een missie. Ze wijzen ons op het belang van medemens-zijn. André greep me helemaal toen hij voorlas uit eigen werk. Thuisgekomen direct zijn boek besteld. Ondertussen gelezen. Wow!Indrukwekkend om de boodschap, door de spanning en vanwege de literaire kwaliteit. Een ware pageturner. Hier gaan we zeker meer van horen!

Super mooi!
Erg mooi, ik raad het iedereen aan! Eén van de onroerendste boeken die ik dit jaar las. Het verhaal is prachtig omdat het zo echt is. Het zal je maar overkomen. Tijdens het lezen kijk je in de spiegel van je eigen kwetsbaarheid, erg intens. Het laat je niet meer los. Dansen in het zand gaat over de dingen die er echt toe doen, want in feite leven we allemaal in geschonken tijd. Super Mooi!

Heel bijzonder, een aanrader.
LEZEN!!! Een prachtig geschreven, spannend, levenslustig, inspirerend, ontroerend, verrassend, tot nadenken stemmend en energiegevend literair verhaal!

Bewondering.
Dit boek heeft mij de kracht van een bijzonder mens laten zien. Met een brok in mijn keel heb ik gelezen wat het leven met je kan doen. Heel veel respect voor André, die een zachte en liefdevolle man is maar mentaal ijzersterk. Liefde als medicijn in een wereld vol emotie.

Gelezen als een thriller!
Dankjewel André Bek!Ik heb totaal geen affiniteit met nierproblemen. Ik ken ook niemand in mijn omgeving die daarmee worstelt. Ik houd in principe ook niet van medische verhalen. Maar het boek werd mij aanbevolen door een vriend. Ik ben hem eeuwig dankbaar. In één ruk uitgelezen. Super spannend en ontroerend! De symboliek van een gedwongen nieuwe start, kwetsbaarheid, doorzetten en (naasten)liefde is op ons allemaal van toepassing. Dansen in het zand heb ik gelezen als een thriller. Nu ontdek ik dat het mij veel heeft geschonken. Het heeft mij geraakt en laat me niet meer los. Dankzij André’s verhaal sta ik bewuster in het leven. André Bek, ga in godsnaam door met schrijven!

Bron van inspiratie.
Prachtig! Wow, niet weg te leggen, in één adem uitgelezen. Spannend, hartverscheurend, indrukwekkend en integer. Maar ik heb ook geschuddebuikt van het lachen. Ervan genoten én er veel van opgestoken. Wat een moed, wat een veerkracht, wat een liefde! Dit verhaal blijft me bij. Ik wil het nog eens lezen, en nog eens en... Dansen in het zand kan dienen als een voorbeeld voor velen, als een bron van kracht en inspiratie voor iedereen.

Prachtig.
Dansen in het zand: Een prachtig, realistisch boek, geschreven door een zeer sterk persoon. Zeker ook erg gesterkt door zijn geweldige familie en vriendin, die hem iedere keer weer door een moeilijke periode hebben getrokken. De liefde is gewoon te voelen! Om iedere keer weer zo van het leven te kunnen genieten, geweldig!! Een aanrader voor iedereen! B.I.

Een boek dat je pakt....
Bijzonder inspirend en relativerend. Nooit bij stil gestaan wat iemand met een nierziekte allemaal doorstaat. Dialyse, transplantatie, maar ook onzekerheid en de storm van emoties die iemand overkomt. Als je dit boek hebt gelezen, dan vraag je je af waarom je druk maakt over de kleine dingetjes in het leven. Ongelooflijk wat een mens allemaal kan doorstaan en mooi om te lezen hoe iemand toch elke keer weer kracht put om van het leven te genieten. Ondanks dat de dreiging van de ziekte altijd aanwezig is. Kortom een mooi boek met een lach en een traan. Voor iedereen die met orgaantransplantatie of -donatie te maken krijgt, maar ook als inspiratie of relativering. Het is voor mij nu duidelijk wat je na je dood voor iemand kan betekenen en het eerste wat ik dan ook heb gedaan na het lezen van dit boek is een donorcodicil invullen.

_____________________________________________________________________________________

In het kort m’n indrukken na het gelezen te hebben – want dat wilde ik toch FF kwijt :  * Wat een filosoof !  * Wat een prettige en fijne schrijfstijl! * Hoe lang houd ik het nog droog – tijdens het lezen van de diverse dalen! * Wat een passie en een kracht kan het geschreven woord toch hebben ! * Wat een kanjers ! En dat geldt uiteraard ook voor de directe familie!! * Wat een ongelooflijke k..ziekte! * Wat kan ik me soms druk maken om “pietluttigheden” in vergelijking tot wat anderen mee maken! * Wat een zelfbeeld en zelfreflectie!
M.V.
___________________________________________________________________

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu